Formouse en Vincios hai uns cinco anos coa pretensión de
divertirse tocando en furanchos e seráns.
Ainda
que variou o nº de compoñentes , nestes momentos está formado por oito músicos
que proveñen da música tradicional galega e da música de banda.
A
formación, contaba nun principio con dúas gaitas e percusión engadindo
posteriormente o acordeón diatónico . Nos dous últimos anos incorporan ademais,
clarinete, saxo soprano e zanfona co cal o grupo ten un son semellante a unha
murga.
Nos
seus comenzos tocaban coñecidas pezas tradicionais e populares adaptadas aos
instrumentos da formación. Nestes momentos os Irmandiños contan xa con pezas
propias a maiores do repertorio tradicional galego.
Entre
as actuacións que veñen de realizar ultimamente destacamos a participación en :
*
Festival folk de O Rosal ( setembro 2009).
*
Animación na festa da Reconquista de Vigo ( Marzo 2010).
*
Encontro solidario pro-Sahara , no auditorio Lois Tobío de Gondomar( xuño 2010).
*
Festival da Lúa Moura en Chaín ( Xullo 2010).
*
Animación na festa da Reconquista de Vigo ( Marzo 2011).
*
Acto solidario pro-Sahara no Centro Cultural de Vincios
(abril 2011).
* Actuación na festa dos Maios, en Vigo. (Maio
2011).
"OS TERRIBLES DE DONAS"
Música Tradicional - Patrimonio Galego-portugués
Grupo histórico do Val Miñor fundado a comezos dos anos trinta
do século pasado. Para darse conta da repercusión dos Terribles abonda coa
testemuña de Moxenas, fundador de Muxicas. El mesmo lle dixo a Claudino Sousa
que cando ían tocar a Sárdoma e el aínda era neno, púñase debaixo do palco a
escoitalos polo pracer que lle proporcionaba o son de
Os Terribles.
Os Terribles teñen a referencia do gaiteiro de Soutelo de
Montes, a quen admiran e coñecen. Tamén comparten moitos anos de traxectoria co
grupo Os Morenos de Lavadores, con quen van coincidir varios anos na romaría de
San Roque de Vigo. O repertorio tradicional compártese e tamén se adapta a cada
grupo, quen reinterpreta en cada momento e circunstancia as muiñeiras,
pasodobres ou xotas.
A dia de hoxe sigue a súa andaina a cargo dos fillos e
netos dos seus fundadores e con algunha incorporación as cales eles lles dan
nome con cariño de "os adoptados". No ano 2007 a TVG adícalles un
monográfico no programa "Alalá". Gravan e editan con
"Pai-Música" no ano 2008 un libro-disco con repertorio orixinal
recuperado. Actualmente seguen coa recuperación do repertorio xenuíno do grupo
e aportando novas pezas intentando crealas ó mais puro estilo tradicional.
Os integrantes da formación actual son:
- Xurxo Antúnez (Gaita, Clarinete, Saxofón, Requinta e
percusión).
- Verónica Sousa (Gaita e percusión).
- Manolo Sousa (Tamboril).
- Suso Sousa (Bombo).
- Xaime Estévez (Acordeón, Gaita e Zanfona).
- Xurxo Fernández (Gaita,
Soprano, Pínfano e percusión).
"A REQUINTA DA LAXEIRA"
A Requinta da Laxeira vai de baranda, chunda, chunda, de aquí para
acolá, unhas veces preto e outras máis lonxe, sempre con brincos, voltas,
aleghría fiel reflexo da savia nova. A Asociación Cultural San Campio é o
berce e acubillo deste grupo que comeza a súa andaina alá polo ano 2004.
A comarca da Ulla e as súas xentes
representan as sementes que fan agromar en cada unha das súas actuacións as
músicas e os cantares dun tempo, e mailo imprescindible ¡arrecendo a festa rachada!
A requinta, instrumento característico
desta zona e que tamén lle dá nome á formación, é a anfitriona de muiñeiras,
pasodobres, xotas, rumbas que convidan a botar unha baila tanto ó solto como ó
agharradiño.
¡Viva a ghaita, as ghaiteiras e os
ghaiteiros, viva a requinta, as requinteiras e os requinteiros, viva a festa e
vivan as festeiras e os festeiros! ¡Aturuxos foghetes ó aire pum pum pum!
A Requinta da Laxeira
¡VAI DE BARANDA!
A Requinta da
Laxeira é un grupo musical que forma parte da
Asociación Cultural San Campio de San Miguel de Sarandón (Vedra, A Coruña).
Entre grupos amenizará o ambiente, o único, o incrible, o xenial, o mestre...
"CÉ ORQUESTA PANTASMA"
(home orquestra)
Cé orquestra Pantasma
é un proxecto musical aberto cheo de posibilidades, xa que anos de experiencia,
tanto coma intérprete, compositor e director musical en bandas de distinta
índole, coma mestre de música, permitíronlle acadar unha gran versatilidade e
coñecemento do mundo musical.
O feito de
dispoñer de repertorios diferentes dalle a posibilidade de eventos de todo
tipo: animación na rúa, festivais, festas populares, música para os nenos, para
os maiores, celebracións particulares as súas actuacións convérsense nunha gran
festa onde a implicación e participación do público é unha das cousas máis
importantes.
Este ano contaremos con dúas series de actuacións:
Unhas no Escenario Malaherba, cos grupos:
"SKUNK D.F."
Crisol EL METAL
SE HACE ADULTO (por Fran Llorente)
Tras quince años de esforzada
carrera, contra viento y marea, y contra los elementos que se cruzan en el
camino, la banda madrileña SKUNK D.F encuentra su particular Jardín del Edén.
Un CRISOL llamado equilibrio, un arco iris donde se refleja la madurez musical
del grupo.
Todos
los amantes de esta bendita locura que es rock&roll, un Sueño Polar que nos
atrapa y redime de los pecados cotidianos- somos conscientes del valor que el
arte imprime a nuestras vidas.
Un oasis en medio del desierto,
una maravillosa liberación, dulce castigo, cinco minutos que pudieron más que
veinte años de educación gris y silenciosa, sonidos que conservamos en las
neuronas y encienden los ánimos para seguir adelante, por mucha crisis o
corrupción que haya, o torcidas que se pongan las cosas. SKUNK D.F salen de la
caverna en la que últimamente se ha convertido el metal y rubrican un disco
abierto, luminoso, apetecible para todos los públicos, sin renunciar a un
sonido propio, ese nervio que desde Judas Priest a Black Sabbath (a la postre
los inventores del Heavy Metal como estilo diferenciado del Hard Rock), desde
Ozzy Osbourne a Rainbow, o si damos el gran salto en el tiempo, desde Depeche
Mode a Faith No More, de Nine Inch Nails a Rammstein, arrastra un torrente de
pasión, ímpetu indomable que demuestra una verdad mil veces repetida: que el
sonido es vida, la vida es actitud, la actitud es la esencia del ROCK, escrito
así, con mayúsculas. Influencias que SKUNK D.F metabolizan hasta llegar a un
verdadero CRISOL de rabiosas sonoridades, con Alberto Seara y su varita mágica
-sabiduría acreditada en los controles- manejando un mar embravecido de cuerdas
y arreglos orquestales.
Alegórico, místico,
metafórico, SKUNK D.F, rubrican su particular Jardín de las Delicias, un canto
universal acerca de la necesidad de la búsqueda de la belleza y el placer, algo
que ya expresaban con rotundidad en sus anteriores Neo y El Año del Dragón,
aquí se amplifica, el sonido se hace transparente y más sutil, siguiendo el
guión marcado de tesis, antítesis y síntesis. Un esquema clásico y una
evolución sonora en tres actos: adolescencia, juventud y madurez se dan cita.
Las palabras precisas, los planteamientos existenciales, las dudas vitales que
todos albergamos aquí se redondean, imprimiendo mayor significado al grito
Carpe Diem, vive el presente y disfruta de la vida, cuyos designios se nos
escapan como gotas de agua entre los dedos, como la arena del desierto que
quisiéramos atrapar en el Adiós y conservar ese mágico instante para siempre.
La
dualidad del alma humana en once cortes que no dejarán al público indiferente.
Amor y Odio. El laberinto de los deseos En noches como esta, un Decreto ley
que expresa el sentir del libre albedrío: El pensamiento individual supone una
amenaza, supongo que no doy el perfil. Nadie quiere ver ni aceptar, yo quiero
ser y no padecer, Invisible ante tanta mediocridad disfrazada de oportunismo.
Carlos Escobedo, Savia nueva para el rocknroll, pone su granito de arena en
un álbum que prioriza el valor de la diversidad y conduce con pulso certero
Xavi Igual, que junto a David Ramos cabalgan feroces a lomos de seis cuerdas
pura sangre. Germán canta como nunca y la base rítmica, trepidante, de Pepe
Arriols al bajo y Edu Brenes a la batería, late con fuerza en el interior. Poco
más que añadir a este CRISOL, distrito federal de la música hecha con rabia e
intención.
Para uns a última
banda bravú. Para outros, a banda ponte entre o rock galego dos 90 e a pulsión
da música emerxente do país na primeira década so século XXI. Para outros
moitos, unha banda de culto cun dos mellores e máis enérxicos directos que se
poden ver enriba dun escenario. Cun directo, onde poderás desfrutar dunha banda
única que nunca parou de producir, de gravar e de tocar polo mundo adiante
dende a súa fundación no ano 1996.
Un
día dixeron deles, que eran máis da terra que as miñocas e dende aquela
RUXERUXE prestan para sempre desa denominación de orixe. De Aríns para o mundo.
RUXE-RUXE son xa por mérito propio
unha das máis grandes referencias da música galega
e un dos máis grandes capítulos da historia da música en galego…historia viva e
activa da nosa culura musical …
Agora
teñen novo disco … NA
FURA DE DIANTE... É
o sétimo taballo de estudio dos RUXE-RUXE. Con Javier Abreu na produción o
grupo navega
mellor que nunca polos océanos do punk-rock mesturados con elementos da música
tradicional galega e o gusto polo conto, polo realismo máxico e pola visión do mundo
dende as corredoiras da aldea de Aríns en Compostela
WARNING…
NA
FURA DE DIANTE son
quince latexos de corazón vello e consumido.
Quince
dentelladas de animais fora ialma, de cans doentes e vencidos, de
decepcións
e liortas. NA
FURA DE DIANTE é un
oceano terrible no que ti e
Medomedá formouse na primavera do
2.008 froito da unión de músicos de diversa procedencia:
-Arturbo Diésel: batería. Tocara en
Drinkin'tinto e Sufridos.
-J. A. Pais 902100: guitarra solista
e voz. Tocara en Ébola,Trifulka eFaneca Brava
-Anxo Pelexo: baixo e voz. Tocara en
Sufridos e Indana.
-Markinhos Drinkin: guitarra rítmica e voz
principal. Tocara en Drinkin'tinto e como Markinhos Drinkin.
No verán de 2.008 presentan "Quero
ver como te ris", primeiro tema deestudio, que adianta por onde irán os pasos
da banda. Presentan o tema e abanda no programa-concurso "Apologhit" da Radio
Galega e Vieiros, acadandoo 2º posto.
No 2.009 gravan "Un polvo botábao", "Sr./a Especulador/a" e "Practicanteocasional". Temas recollidos no myspace.
A principios de 2010 Anxo Pelexo abandoa a formación
(aínda que nonMedomedá) e entra AntónTorroncho, baixista de grupos coma Icewind
ou RuxeRuxe.
O final do verán Torroncho
deixarialle o posto no baixo a Patato que será
a última incorporación ó grupo.O seguinte paso, despóis dos
concertos da xira de verán 2.010, é a gravación do 1º disco. Recentemente acaban de grabar un
tema para o Xacobeo Lobelle titulado "Dádelle Lobelle" pedido
exclusivamente polo equipo para promocionar nosseus partidos. Medomedá é un proxecto audiovisual
diverso con base rock e multitendencia.
Ironía, diversión, contracultura,
retranca e en galego, cunha posta en
escea chamativa de caña con coña.
Usando o sentido de humor como arma contra o tedio do mundo.
Abre ben os ollos, abre ben as
orellas e abre ben a mente...e descubre a
Esta istoria comeza en Beade (pequeño Londres),
nunha parroquia viguesa nos anos posteriores aos 80.O Macao trouxo alí unhas
cintas que lle pasara un jicho de Murcia...(Daquela por correo postal, claro).
Non tardou moito en comernos a cabeza para montar un grupo de caña.
O primeiro concerto foi no I
Revoltallo, no Teleclú de Valladares ala a finais do 93 con OSTIAS KE TE PARIU,
KGBEN, UNHALLOWEN... Daquela estabamos: Bastos ao baixo, Roberto e Pipo á
guitarra, Suso Feixón á batería e Franky na voz.
Logo chegou o Cabrini para sustituir a Franky, que
marchaba a facer a mili pa Canarias. Nesta época se compuxeron (inda que pareza
mentira) os temas que tes nas mans, todos eles (xa choveu de carallo).
Co tempo houbo máis cambios, xa que
coa marcha de Bastos, Roberto pasou da guitarra ao baixo, con Fonsi axudandolle
tamén unha temporada boa, ata que despois foi cando chegou Martini Racing para
acompañar a Pipo, e Roberto colleu definitivamente o baixo.
Máis tarde sería Roberto quen nos
abandonaría (ibamonos facendo vellos), e Martini acabou co baixo. Pero nese
momento, faciase unha versión unpluggued de OS PODRIDOS cuns rapaciños da banda
de Beade (Macal bombardino, Salva trombón e Petete trompa). Por suposto que
estes rapaces foron espabilados e acabaronsenos unindo Petete nas teclas e
Chiru, Salva e Fran nos trombóns...
OS PODRIDOS veñen de sacar hai nadiña, un novo CD chamado A REJO CHEO,
con 10 temazos, 10 excusas máis para non perdervos o directo deste grupazo,
historia viva do rock vigués.
Deggo son
un grupo de percusión africana, que actualmente ensaia nun dos locais de
Vigosónico.(os novos locais de ensaio que construiu a concellaría de xuventude
no Polígono de Valadares). A banda utiliza ritmos mandinga usando djembés,
dundun, congas e outros instrumentos de percusión ademáis de temas con voz.
Posúen un
directo cheo de calor, e sons afro contundentes. Os seus concertos son
altamente recomendados pola súa longa traxectoria musical, e a mixtura de
culturas musicales. Percorreron moitos escenarios nestes ultimos anos, algúns
de renome coma o son o Festival intercultural de Ourense, o Cultura Quente ou o
Culturgal, por decir algúns.
Os diferentes membros de Deggo,
unense coa vontade de dar a entender ó resto da xente, a importancia do
entendimento entre as culturas, por medio da música e a poesía. Así como o
achergamento das persoas "os uns ós otros, como resultado para poder
chegar a aceptarnos tal e como somos" sen racismos ni xenofobias e
entendendo o que pode aportar cada un ó medio no que vive.
Essenzia comezou en 2003 como
Essenzia De Lapo ;eles o contan así:
- Nesta data comezabamos esta
andaina musical...o principio sen maiores pretensións que facer versións de
eskorbuto...e algún tema propio...
No ano 2006 sacamos un cd compartido con Kiss-t
y Bailando Kon Lokos titulado PUNK O MUERE.
Ese mismo ano tamen e pola distri
sacamos outro Split de Non Profit Records llamado Más
Allá De Las Distancias con los australianos Mouthguard.
En Octubro de 2007, Fácil,
Rastrero y Humillante, grabado no C.S. A Formiga por Markiños cunha edición
apoiada por 20 distribuidoras y labels alternativos de todo o mundo, tambien
foi coordinada polo grupo, Hazlo Tu Mismx!!Do It Yourself!!!
A comezos de 2010, comenzamos a
traballar no 3º disco.De novo, feito na casa. Estamos a grabar no barrio de
TEIS perto do ensaio ,nos estudios de Galiza Música,con unha morea de
colaboracións, por iso non damos rematado. Pois por alí foron pasando:O LEOEARREMECAGHONA(máis
que coñecido cantautor punk de Matamá), o cantautor de Fene BITXOBOLA, ROBER
SUZUKAS,e o mesmo PERE...Novos temas, estes mezclados coma non, polo noso
bataka Kinhos. Temas con teclaos,outros máis cañeiros e rocanroleiros,e como
non, as atrapadas de turno non van faltar ,senon non seriamos Essenzia de Lapo,
ese grupo querido e o mesmo tempo odiado,pero que na nosa traxectoria de
momento seguiremos sen guiarnos por ninguen,e facernos o que nos da a gana. Xá
que se non podemos ser ceives co noso grupo, nom merecería a pena seguir...coma
sempre apoiando a radios livres e colectivos ó marxe de partidos politicos. Iso
penso que non o duda ninguén e si o duda, é que nin nos coñece nin vale a pena
coñecer. Non queremos esquecer á xente que nos acompañou polo camiño,ós que
nestes momentos non poden estar con nós,e ós que non volveran....pois nada, o
novo cd basease nunha opera punk,diferenciada en tres bloques
:EDUCACION,TRABALLO,E DESTRUCCION ,máis ou menos os nomes estan por
definir,pero sera unha cousa asi,estamos a buscar unha portada que reflexe o
disco,cousa sempre dificil....decir que o teclista Kortxo reaparece e
desaparece na formacion sera un músico pantasma as veces vira e outras non pero
quen coñeza a este individuo non lle parecera raro.
En maio 2011, ao fin presentamos na sala A
Farandula, o agardadísimo novo cd baixo o titulo de NO TE SALVARAS , 14 temas
,con intros de Bitxobola, diferenciando os tres bloques que compoñen o cd.:Implante
cerebral,El trabajo nos hará libres e El caos nuestra unica verdad.
Nacen
en freixo alá polo 2002 . ensaiando no garito de Isaac o bateria;
con dani no micro, Aron á guitarra, Santi á outra e Cristian ó
baixo. Este último deixou o grupo e sustituino Uxía.
Ensaian
o que poden,Intentando procurar un son cercano a bandas como os
Oxtias ke te pariu, La polla, Reincidentes e tamén a Skacha, Os
podridos ou Kgben,
En
definitiva, punk pegadizo ó mesmo tempo que reinvindicativo, cun
directo intenso e cheo de forza.
Pániko en las calles, Mc de Vigo, formo parte del grupo "La Familia ".
En 2008 editó el álbum de nombre homónimo Pániko en las calles, En 2010 autoeditó el Ep titulado "Apolitics vol.1". Actualmente trabaja en su segundo largo que está previsto para el invierno de 2011 y que ya adelanta en sus directos. Veterano de la escena hip hop gallega con más de 10 años de trayectoria musical.
En 2008 Pániko edita su primer álbum en solitario titulado Pániko en las calles. Ve la luz a través el sello vigués Renegade Prods. Trabajo que consta de 15 cortes y donde se rodea de productores como Albendy, Dj Limbo, Roty 340, Salvador Medina y 43. Además colabora con DrumDrama, El Pillo Astuto, Xoko Suizo, Rass Canelow. Mezclado en Mix plus records por Iván Vivas y diseñado por Mehu.
En 2010 junto a Dj Limbo, Pániko edita el Ep titulado "Apolitics vol.1".
Trabajo que consta de 7 cortes donde Dj Limbo se encarga de la producción musical, scratch y Pániko de las letras, con la única colaboración de K.A.O.S y Dj Kobe, realizado íntegramente en Blueroom studios. Ha compartido escenario con: Violadores del Verso (Zaragoza), Dúo Kie (Madrid), La Puta Opp (Mallorca),
Solo los Solo (Barcelona), Cookin Soul (Valencia), La Mala Rodriguez (Sevilla),
Dj Vadim (Londres), Afura (EEUU), Cali P (Guadalupe), Shynehead (Jamaica), Termanology (EEUU ), Lyricson (Francia), Mind da Gap (Portugal) y Public Enemy el legendario grupo de hip hop, en el auditorio de castrelos , para mas de 15.000 espectadores.